Προς αναζήτηση της ανάπτυξης

0

Vasiliadis photoΠολλά έχουν γραφτεί για την Ελληνική οικονομική κρίση και τις επιπτώσεις της στην οικονομική και κοινωνική δομή της χώρας μας. Ιδιαίτερα οι αρνητικές συνέπειες της παρατεταμένης λιτότητας και αποτυχίας συμφωνίας και εφαρμογής ενός βιώσιμου μοντέλου ανάπτυξης για το παρόν και το άμεσο μέλλον έχει ως αποτέλεσμα τη δημιουργία καταστροφικών συνθηκών για την παραγωγή και την επιχειρηματικότητα οδηγώντας σε κατάρρευση την πραγματική οικονομία και τις προοπτικές της. Ειδικότερα, οι επιχειρηματίες στην Ελλάδα βρίσκονται αντιμέτωποι με τη χειροτέρευση όλων των μακροοικονομικών δεικτών, όπως την καθίζηση της ζήτησης, τη μείωση των μισθών και των κερδών, ενώ δεν πρέπει να αγνοούμε και τη σχεδόν απόλυτη αδυναμία των Ελληνικών τραπεζών να δανείσουν ιδιωτικά επιχειρηματικά σχέδια ανάπτυξης (ιδιαίτερα μικρομεσαίων επιχειρήσεων).

Η σημερινή κατάσταση συνεπώς απαιτεί την εύρεση εκείνων των συνθηκών που θα εξασφαλίσουν μια ισορροπία μεταξύ των μακροοικονομικών δεικτών και της εισόδου της χώρας σε ανάπτυξη. Η τελευταία εκτιμάται ότι θα συμβεί μέσω της σταθεροποίησης και ταυτόχρονα απορρύθμισης των πολιτικών που σχετίζονται με το κόστος εργασίας και την εργατική νομοθεσία. Όμως, αυτό δεν αρκεί. Παρά τη μεγάλη διάρκεια της κρίσης, η Ελληνική οικονομία ακόμα αντιμετωπίζει ζητήματα παραγωγικού προσανατολισμού, εκσυγχρονισμού και ανταγωνιστικότητας. Επίσης, ένα πολύ σημαντικό πρόβλημα, κατά την άποψη μου, είναι η διάσταση πολιτικής αντίληψης της οικονομικής και κοινωνικής κατάστασης σε σχέση με αυτή που πραγματικάείναι. Για παράδειγμα, ο αισιόδοξος στόχος για ανάπτυξη 3,5% τα επόμενα χρόνια, εάν και εφόσον επιτευχθεί, θα έχει ως αποτέλεσμα μόνο την εξυπηρέτηση του χρέους, χωρίς τη δυνατότητα χρηματοδότησης καμίας αναπτυξιακής και κοινωνικής πολιτικής.

Απαιτείται συνεπώς μια διαφορετική στρατηγική προκειμένου η Ελλάδα να ξαναβρεί τη σταθερότητα της και να αποκτήσει την απαιτούμενη ανταγωνιστικότητα που θα τη βγάλει από την τρέχουσα ύφεση. Μπορεί να κριτικάρουμε και να κατηγορούμε τα ξένα δυτικά κράτη για την επιμονή τους να εφαρμοστεί στη χώρα μας μια πολιτική εξόδου από την κρίση, και αποπληρωμής των δανείων, η οποία φαίνεται να μην αποδίδει παρά μόνο να οδηγεί σε επιπλέον αδιέξοδα, αλλά τουλάχιστον ας δούμε πως αυτά έχουν διαμορφώσει τις οικονομικές τους πολιτικές προκειμένου να επιτυγχάνουν ένα μακροπρόθεσμα βιώσιμο μοντέλο οικονομικής ανάπτυξης. Ηνέαλοιπόνστρατηγικήθαπρέπειναδώσειέμφαση στην ενίσχυση της καινοτομίας, στην υποστήριξη επιχειρηματικών δράσεων υψηλής προστιθέμενης αξίας, στις εξαγωγές και γενικότερα στη δημιουργία ενός πιο ανταγωνιστικού επιχειρηματικού και οικονομικού περιβάλλοντος.

Τέτοιες βαθύτερες δομικές αλλαγές προϋποθέτουν την αναγκαιότητα μεταρρυθμίσεων όσον αφορά τον τρόπο που το κράτος κατανέμει τους πόρους του, το δημόσιο τομέα και τη γραφειοκρατία, τη διαφάνεια και μία σχέση σεβασμού μεταξύ κράτους και αγοράς, για να αναφέρουμε μόνο μερικές. Σε διαφορετική περίπτωση, η αδυναμία της κατανόησης, ή της θέλησης να κατανοηθούν οι αλλαγές που συντελούνται κάθε στιγμή στην παγκόσμια οικονομία και πολιτική, αποτελούν σίγουρη προϋπόθεση για να χάσει η Ελλάδα, για μια ακόμα φορά, το δρόμο προς την ανάπτυξη.

Λαυρέντιος Βασιλειάδης

Διδάκτωρ Περιφερειακής Ανάπτυξης του LondonSchool of Economics and PoliticalScience

Email Επικοινωνίας: l_vasiliadis@hotmail.com

Leave A Reply