Ας μην περισσεύει ο φόβος…

0

Αναφερόμενοι στην προηγούμενη έκδοσή μας από αυτήν τη στήλη στο θέμα των προσφύγων που έχει προκύψει στην περιοχή του Ρίου, επισημαίναμε ότι οι άνθρωποι αυτοί  δεν είναι σκουπίδια, δεν έχουν καν τα χαρακτηριστικά όλων όσων έζησε η πόλη πριν 10 χρόνια. Καταλήγαμε μάλιστα ότι το «όχι σε εμάς αλλά στους άλλους» δεν λύνει κανένα  πρόβλημα που και υπαρκτό είναι και δεν μπορεί  να λυθεί στο κοντινό μέλλον. Η εβδομάδα που μεσολάβησε ανέδειξε μια σειρά από ζητήματα. Αρχικά διαπιστώθηκε ότι αυτοί οι περίπου 140 συνάνθρωποι μας που είναι στην ευθύνη της Υπάτης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες και διαχειρίζεται  τη διαμονή τους μια αναγνωρισμένη ΜΗΚΥΟ, είναι οικογένειες που έχουν έχουν όλα τα νόμιμα έγγραφα και ανήκουν σε αυτούς που μπορούν να μετεγκατασταθούν σε ευρωπαϊκή χώρα που έχουν δηλώσει, μόλις αυτό γίνει εφικτό.

Μάλιστα  τα μηνύματα που μας έρχονται από φορείς που τους επισκέπτονται, όπως από την Περιφέρεια, είναι ότι πρόκειται για ταλαιπωρημένες οικογένειες και μικτα παιδιά που έζησαν με οδυνηρό έως τραγικό τρόπο τις συνέπειες του πολέμου στη χώρα τους και αναζητούν με αξιοπρέπεια μια νέα αρχή στη ζωή τους.

Επιπλέον τις προηγούμενες ημέρες διαπιστώνεται μια αναταραχή στους κατοίκους της περιοχής, που βεβαίως, εκτός εξαιρέσεων, στηρίζεται στο δικαιολογημένο μεν «ο φόβος φιλάει τα έρμα» πλην όμως στην συγκεκριμένη περίπτωση δεν έχει βάση.

Φυσικά δεν οδηγεί πουθενά το να δημιουργηθεί οξύτητα και συγκρουσιακό κλίμα μεταξύ κατοίκων της περιοχής, που φοβούνται για τυχόν ανεξέλεγκτες καταστάσεις, και ομάδων αλληλέγγυων προς τους πρόσφυγες. Ήδη κάτι τέτοιο αποσοβήθηκε την προηγούμενη εβδομάδα, σε μια συγκέντρωση που επιχειρήθηκε να γίνει στο Ρίο.

Το ζήτημα είναι οι αρμόδιοι φορείς της πόλης, που σε επίπεδο γενικών αρχών  έχουν λάβει με ανακοινώσεις τους προοδευτική θέση στο ζήτημα, να κάνουν και πρακτικά βήματα ξεκαθαρίζοντας με το θεσμικό τους βάρος τα πράγματα

Κυρίως δια των επαφών τους με τους ίδιους τους πρόσφυγες και όσους οργανώνουν την εδώ  παραμονή και διακίνησή τους, να διαβεβαιώσουν τους ενδιαφερόμενους ότι η όλη διαδικασία βρίσκεται υπό έλεγχο και δεν ενέχει κανέναν κίνδυνο

Θα επαναλάβουμε: Το τωρινό προσφυγικό πρόβλημα χρειάζεται επιθετικές λύσεις, κόντρα σε ξενοφοβικές αντιλήψεις.

Εκτός από την ανθρωπιστική του διάσταση (λίγο ως πολύ όλοι κάποια σχέση έχουμε με πρόσφυγες στην πολύπαθη χώρα μας και τα ίδια τα παιδιά μας μην το ξεχνάμε είναι κοντά στο να αποκτήσουν μεταναστευτική ιδιότητα) το προσφυγικό δημιουργεί και ευκαιρίες σε όσες τοπικές κοινωνίες το αντιμετωπίσουν με σύνεση και ρεαλισμό. Και αυτές δεν είναι μόνο το ενοίκιο κάποιου ξενοδόχου…

Leave A Reply