Με ανθρωπιά και ρεαλισμό

0

Αναστάτωση προκλήθηκε στους καταστηματάρχες αλλά και στους κατοίκους του Ρίου, όταν προχθές αντίκρισαν οικογένειες προσφύγων να κάνουν τη βόλτα τους στην παραλιακή. Σαράντα περίπου Σύριοι πρόσφυγες, ανάμεσά τους και μικρά παιδιά, βρέθηκαν στην Πάτρα και θα παραμείνουν για λίγες μέρες. Η φιλοξενία τους γίνεται σε ξενοδοχειακή μονάδα της περιοχής με πρωτοβουλία της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ. Ωστόσο, η παρουσία τους αιφνιδίασε τους κατοίκους και τους καταστηματάρχες της περιοχής, οι οποίοι – ενόψει και της έλευσης άλλων 140 περίπου- εκφράζουν φόβους ότι η διαμονή τους θα προκαλέσει υποβάθμιση της τουριστικής αξίας της περιοχής…

Δυστυχώς, η ξενοφοβία στο μεγαλείο της! Πρόκειται για έναν λαό με πολιτισμό που ξεκληρίστηκε και αναγκάστηκε να αναζητήσει μια καλύτερη τύχη στην Ευρώπη. Ένα από αυτά τα καραβάνια βρέθηκε στο Ρίον. Άτομα φιλήσυχα, που αρκούνται να κάνουν βόλτες στην παραλία, αγναντεύοντας τη θάλασσα και «ταξιδεύοντας»… Η πλώρη της σκέψης τους οδηγεί, εκεί που άφησαν μια ολόκληρη ζωή πίσω τους παίρνοντας το δρόμο της προσφυγιάς για άγνωστους τόπους, ελπίζοντας σε μια νέα καλύτερη ζωή…

Η πλώρη της δικής μας σκέψης είναι το ζητούμενο. Πως θα στραφεί σε κατεύθυνση κατανόησης του πραγματικού προβλήματος που έχουμε σαν χώρα και που δεν πρόκειται να λυθεί αν αντιμετωπιστεί με τρόπο που οι διάφορες τοπικές κοινωνίες αντιμετωπίζουν τα σκουπίδια τους.

Οι άνθρωποι αυτοί δεν είναι σκουπίδια, δεν έχουν καν τα χαρακτηριστικά όλων όσων έζησε η πόλη πριν 10 χρόνια  όταν ήταν κυριολεκτικά η βασική πύλη εξόδου για την Ευρώπη Κούρδων και Αφγανών κυρίως.

Επιπλέον έστω και με πολύ αργούς ρυθμούς οργανώνεται στη χώρα μας (με εξωτερική ουσιαστική χρηματοδότηση) μια προσφυγική πολιτική που οφείλει να έχει στο βασικό σχεδιασμό της την πολυδιάσπαση του προβλήματος ισομερώς σε όλες τις προσφερόμενες περιοχές.

Το «όχι σε εμάς αλλά στους άλλους» δεν λύνει κανένα  πρόβλημα που και υπαρκτό είναι και δεν μπορεί  να λυθεί στο κοντινό μέλλον.

«Και σε εμάς σε έναν μικρό αριθμό προσφύγων» με την ανάλογη κεντρική υποστήριξη (χρηματοδότηση, υποδομές) θα πρέπει να είναι ο νέος μας σχεδιασμός με την ταυτόχρονη απαίτηση αυτό να γίνει αίτημα κάθε τοπικής κοινωνίας  στη χώρα μας  αλλά και να υλοποιείται με καθαρούς όρους που να μην ξαφνιάζουν (όπως ενδεχομένως έγινε με τους τωρινούς καθόλα αξιοπρεπείς επισκέπτες μας).

Το τωρινό προσφυγικό πρόβλημα χρειάζεται επιθετικές λύσεις, κόντρα σε ξενοφοβικές αντιλήψεις και τελικά περνά από την ανθρωπιστική του διάσταση που αφορά την καρδιά και τη ψυχή καθενός, αλλά δημιουργεί και ευκαιρίες σε όσες τοπικές κοινωνίες το αντιμετωπίσουν με σύνεση και ρεαλισμό.

Leave A Reply