«Θάλασσα ανάπτυξης και βλέμμα στον… Πειραιά»

0

Nikos-NikolopoulosΔεν είναι γεγονός και τυπικά επικυρωμένο, είναι όμως επικείμενο αφού η πολιτική βούληση είναι πλήρως εναρμονισμένη με το πάγιο αίτημα της Πάτρας. Το κυρίαρχο αίτημα της απόδοσης του θαλάσσιου μετώπου στη πόλη, ήδη, έχει δρομολογηθεί χωρίς πλέον να υφίσταται κίνδυνος πισωγυρίσματος.

Οφείλαμε να ήμασταν έτοιμοι για τα μελλούμενα. Η Πάτρα έπρεπε, ήδη, να έχει αποφασίσει με ευρεία συναίνεση πως προτίθεται ν’ αξιοποιήσει το θαλάσσιο μέτωπο. Αλλά και πως θα το πράξει. Δυστυχώς, ουδέποτε φημιζόμασταν για την ετοιμότητά μας. Αλλά, δεν είναι ώρα για μεμψιμοιρίες. Ούτε για ομφαλοσκοπήσεις, στείρες καταγγελίες και απόδοση ευθυνών.

Η κρισιμότητα επιτάσσει να δούμε από δω και μπρος με ταχύρρυθμο, πλην υπεύθυνο τρόπο, με τη μεγαλύτερη δυνατή σύμπραξη και με συνδυαστικό σκεπτικό την θαλάσσια ευκαιρία της Αχαϊκής πρωτεύουσας.

Ομολογώ, ωστόσο, ότι με απογοητεύει η μονοδιάστατη αντίληψη του Δήμου της Πάτρας, γιατί λαϊκίζει προσεγγίζοντας με ρηχό τρόπο την αξιοποίηση του θαλάσσιου μετώπου. Περιορίζεται σε χρήσεις για… περιπάτους και συνολικότερης αναψυχής.

Ουδείς αντιλέγει ότι, στην κατάλληλη δοσολογία, όλα τα έχει ανάγκη η πόλη. Όταν, όμως, τίθενται ασφυκτικοί περιορισμοί και δεν υπηρετείται και κάποιο αναπτυξιακό όραμα στο πιο νευραλγικό κομμάτι της πόλης, τότε υφίσταται πρόβλημα, που η ίδια η Πάτρα πρέπει να ξεπεράσει.

Στα ερωτήματα που κλήθηκα να απαντήσω στον εαυτό μου το έχω πράξει. Έχει προκριθεί στο μυαλό μου το «λιμάνι της παραγωγής» -κι όπου ενδείκνυται- με βάση σοβαρές μελέτες- αναλογικά και αναψυχής. Και, πάντως όχι διέλευσης.

Η προσέγγισή μου δεν είναι αυθαίρετη, διότι πολύ απλά η Πάτρα κατέχει δεσπόζουσα γεωγραφική θέση, ώστε αντικειμενικά να χαρακτηρίζεται νοτιοανατολική πύλη της Ευρώπης. Ε, μια τέτοια πόλη δεν είναι δυνατόν να περιορίζεται σ’ ένα στενό πλαίσιο αντιλήψεων.

Φυσικά, δεν είμαι ο ειδήμων και εκείνος που θα καθορίσει τις στρατηγικές συντεταγμένες του μέλλοντος της Πάτρας. Απόψεις, όμως, και προτάσεις μπορώ να έχω και παρέχεται η ευχέρεια στους επαΐοντες να τις εντάξουν σ΄ έναν συνολικό σχεδιασμό, που να εγγυάται την ανάπτυξη της περιοχής μέσα από ένα συνδυαστικό σκεπτικό προσέλκυσης επενδυτικών κεφαλαίων.

Νομίζω ότι ως πρώτος αυτονόητος «όρος» που να υπηρετεί το ανωτέρω σκεπτικό είναι η οργανική λειτουργική διασύνδεση του νέου με τις εγκαταστάσεις του παλαιού λιμένα.

Στο μεταξύ, καθώς είναι δεδομένη η ξεχωριστή θέση της Πάτρας στον εθνικό και διεθνή χάρτη των μεταφορικών επιχειρήσεων, ευλόγως προκύπτει η ανάγκη να διευκολύνονται από τον «χαρακτήρα» που θα πάρει η αξιοποίηση του θαλάσσιου μετώπου.

Ταυτόχρονα, είναι αδήριτη η ανάγκη να τοποθετηθεί ψηλά ο πήχης των φιλοδοξιών και τούτο μπορεί να υπηρετηθεί από την διεύρυνση της υφιστάμενης μαρίνας και την μετατροπή της σε μεγάλο διεθνές αγκυροβόλιο ιδιωτικών σκαφών αναψυχής. Στερείται η νοτιοανατολική Ευρώπη μιας τέτοιας μαρίνας, που ταυτόχρονα θα μπορούσε να χρησιμεύσει και ως σταθμός εκκίνησης κοντινών «αποδράσεων» των σκαφών αναψυχής.

Φρονώ, εξάλλου, ότι πάντα πρέπει να έχουμε το βλέμμα μας στον Πειραιά και στο πιθανό ενδεχόμενο του «κορεσμού» του λιμανιού του. Θεωρώ δε, ότι θα προέκυπταν οφέλη για την Πάτρα, από την διάνοιξη του Ισθμού της Κορίνθου.

Κοντολογίς, το πεδίο μπροστά μας είναι ευρύ και «ένδοξο», υπό την προϋπόθεση μιας ευρείας συνεννόησης των τοπικών δυνάμεων.

Αν συμφωνήσουμε στην κατεύθυνση που «θέλει» το λιμάνι πόλο ανάπτυξης περιηγητικού, συνεδριακού, θρησκευτικού, θαλάσσιου, πολιτιστικού, οικολογικού και ναυταθλητικού χαρακτήρα, μπορούμε να ελπίζουμε. Και να πετύχουμε.

(*) Ο Νίκος Νικολόπουλος είναι Ανεξάρτητος Βουλευτής Νομού Αχαΐας και Πρόεδρος του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος Ελλάδος

Leave A Reply