Λύσεις θεραπείας σε ασθενείς, που έχουν εξαντλήσει τα διαθέσιμα θεραπευτικά όπλα

0

Η σύγχρονη κλινική έρευνα, οι βασικές έννοιες και το νομικό πλαίσιο των κλινικών δοκιμών, η διαδικασία επιλογής των ασθενών, οι οποίοι συμμετέχουν σε αυτές, αλλά και η κλινική έρευνα σαν ευκαιρία πρώιμης πρόσβασης σε καινοτόμα φάρμακα και σαν βήμα ανάπτυξης της Δυτικής Ελλάδας, ήταν τα θέματα, που αναπτύχθηκαν σε μια από τις ενδιαφέρουσες συνεδριάσεις του 4ου Φόρουμ Υγείας, που πραγματοποιήθηκε στην Πάτρα.

Η εκδήλωση του Πανεπιστημίου Πατρών με θέμα “Υγεία και Ανάπτυξη” χωριζόταν σε δυο ενότητες. Η πρώτη αφορούσε την κλινική έρευνα, που γίνεται στο ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα της Αχαικής Πρωτεύουσας. Ο Καθηγητής Αιματολογίας του Πανεπιστημίου Πατρών Αργύρης Συμεωνίδης έκανε μια σύντομη εισαγωγή για τον ορισμό της σύγχρονης κλινικής έρευνας, η οποία για να φτάσει στην τελική φάση της ωρίμανσης, με την προϋπόθεση ότι το φάρμακο περάσει επιτυχώς τις τέσσερις μελέτες-φάσεις, θα απαιτηθούν από 12 έως 15 χρόνια και τα χρήματα, που θα δαπανηθούν μπορεί να αγγίξουν ακόμη και το 1 δισ ευρώ.

“Το 90% των νέων σχεδιαζόμενων φαρμάκων δεν προχωρούν πέρα των κυτταρικών σειρών, από το υπόλοιπο 10% το 9,8% δεν προχωρούν πέραν των πειραματοζώων και μόλις το 0,2% προχωρά για έρευνα στον άνθρωπο.” Τα ωφέλη, που απορρέουν, από τις κλινικές μελέτες για την αξιολόγηση των νέων φαρμάκων, για τον ασθενή, την ερευνητική ομάδα, το νοσηλευτικό/ακαδημαϊκό ίδρυμα και για το κοινωνικό σύνολο/σύστημα υγείας είναι σημαντικά. “Δίνει λύσεις θεραπείας σε ασθενείς, που έχουν εξαντλήσει τα διαθέσιμα θεραπευτικά όπλα, προάγει την ορθή κλινική πρακτική και των υψηλών προδιαγραφών κλινική παρακολούθηση των ασθενών, εξοικονομεί τεράστιους οικονομικούς πόρους για το σύστημα υγείας, παρέχει πόρους έρευνας στα ακαδημαικά ιδρύματα, κ.α.”, σημείωσε ο κ. Συμεωνίδης.

Η συντονίστρια των κλινικών μελετών του αιματολογικού τμ. της Παθολογικής Κλινικής του Π.Γ.Ν.Π. Έλενα Καλυβιώτη αναφέρθηκε στις βασικές έννοιες των κλινικών μελετών και ποιοι συμμετέχουν σε αυτές, αλλά και στα ζητήματα ηθικής, τα οποία εξασφαλίζουν την ατομική αξιοπρέπεια και την ψυχοσωματική ακεραιότητα των συμμετεχόντων. “Στην Ελλάδα υπάρχουν υπουργικές αποφάσεις, στις οποίες νομοθετούνται οι διαδικασίες κατάθεσεις και έγκρισης για τις παρεμβατικές κλινικές μελέτης με σκοπό την εναρμόνιση, τον εξορθολογισμό και την επίσπευση των διαδικασιών έγκρισης κλινικών δοκιμών.”

Η μοριακή βιολόγος Τζίνα Χριστοπούλου μίλησε για τις διαδικασίες, που γίνονται στην επιλογή των ασθενών, οι οποίοι επιθυμούν να συμμετέχουν σε κλινικές δοκιμές. Ο ασθενής ενημερώνεται εκτενώς από τον γιατρό για την υποδιεξαγωγή κλινική μελέτη. Εφόσον συμφωνήσει υπογράφει ένα Έντυπο Ενημερωμένης Συγκατάθεσης και στη συνέχεια πραγματοποιείται μια σειρά εξετάσεων, με σκοπό να επιβεβαιωθεί η καταλληλότητα του ασθενούς για ένταξή του στην μελέτη. “Ο ασθενής έχει δωρεάν πρόσβαση σε καινοτόμα φαρμακευτικά σκευάσματα πριν αυτά δοθούν στην ευρεία κυκλοφορία, απολαμβάνει διαγνωστικές μεθοδολογίες για την πάθησή του δωρεάν και διασφαλίζεται η απρόσκοπτη παρακολούθηση της νόσου του, από τακτικούς ελέγχους σε κεντρικά εργαστήρια του εξωτερικού.”

Μειώνονται οι παράγοντες κινδύνου, μεγαλώνει η αποδοτικότητα

Στη δεύτερη ενότητα της εκδήλωσης του Πανεπιστημίου Πατρών με θέμα “Εργασιακή Υγεία: Παράγοντας Ανάπτυξης” ο τέως Πρύτανης του ιδρύματος και εμπειρογνώμων της ακτινοπροστασίας Γιώργος Παναγιωτάκης αναφέρθηκε στον οδηγό υγιεινής ασφάλειας, που θεσπίστηκε το 2013 από μια πενταμελής Συντονιστική Επιτροπή, ώστε κατά την διάρκεια άσκηση εργασίας ή παραμονής σε εσωτερικούς και εξωτερικούς χώρους του Πανεπιστημίου φοιτητών, εργαζομένων ή καθηγητών, να εφαρμόζονται προληπτικά μέτρα σε θέματα υγιεινής και ασφάλειας, όπως προβλέπονται από τη νομοθεσία. Το Πανεπιστήμιο, ως φορέας, φέρει την πλήρη ευθύνη για: την περιφρούρηση της ασφάλειας, τη διασφάλιση συνθηκών υγιεινής,την παροχή του απαιτούμενου εξοπλισμού και των απαραίτητων διευκολύνσεων στους φοιτητές,την πληροφόρηση σχετικά με τους κανόνες Υγιεινής και Ασφάλειας των Εργαζομένων και την επίβλεψη της τήρησής τους. Ο κ. Παναγιώτακης έκανε εκτενή αναφορά στο πως μπορούν να αποφευχθούν τα χημικά ατυχήματα. “Είναι απαραίτητη η ενημέρωση των φοιτητών σχετικά με τους βασικούς κανόνες ακτινοπροστασίας πριν την εργασία τους και η πιστή τήρηση των οδηγιών. Ακόμη η ορθή χρήση του ειδικού εξοπλισμού είναι προσωπική ευθύνη του κάθε εργαζόμενου/φοιτητή και καθιστά την εργασία με ραδιοϊσότοπα ασφαλή. Με απλά λόγια το τρίπτυχο της ακτινοπροστασίας είναι απόσταση, θωράκιση, χρόνος .”

Ως αρμόδια όργανα ελέγχου τήρησης των συγκεκριμένων κανόνων λειτουργούν η Σύγκλητος, η Συντονιστική Επιτροπή Υγιεινής και Ασφαλείας, ο Τεχνικός Ασφαλείας και ο Ιατρός Εργασίας, η Επιτροπή Προστασίας από την Ακτινοβολία και οι πρόεδροι των τμημάτων.

Τον Ιανουάριο του 2015 το Πανεπιστήμιο Πατρών απέκτησε τη δική του ιατρό εργασίας. Η Δήμητρα Τριανταφύλλου επισκέπτεται τα Τμήματα και συζητά με τους Προέδρους και τους εργαζομένους, προκειμένου να διαπιστώσει τους υφιστάμενους κινδύνους για την υγεία των εργαζομένων και να ιεραρχεί, όταν και όπου χρειάζεται τις ανάγκες για μέτρα πρόληψης και παρεμβάσεις. Βάση στοιχείων έρευνας, που παρουσίασε στην ομιλία της, η υγεία του 70% των Ελλήνων επηρεάζεται, όπως δήλωσαν, από το εργασιακό τους περιβάλλον, με την ίδια να υπογραμμίζει ότι η προαγωγή υγείας στους χώρους εργασίας έχει οφέλη τόσο για τις επιχειρήσεις/οργανισμούς, όσο και για τους εργαζομένους. “Μελετήθηκε η αποτελεσματικότητα 400 προγραμμάτων ΠΥΕ και καταγράφηκαν οφέλη από τις παρεμβάσεις στους χώρους εργασίας: Μείωση παραγόντων κινδύνου ( αρτηριακή πίεση-κάπνισμα, χοληστερόλη, κατανάλωση αλκοόλ) και βελτίωση εργασιακού κλίματος-ικανοποίηση από εργασία.”

Τέλος, ο καθηγητής Υγιεινής Μιχάλης Λεοτσινίδης στην ομιλία του επεσήμανε ότι το 12% του παγκόσμιου οργανισμού χρησιμοποιεί το 85% του νερού, με την παγκόσμια κατανάλωση να διπλασιάζεται κάθε 20 χρόνια, ενώ η έλλειψη καθαρού πόσιμου νερού προκαλεί ετησίως 5 έως 10 εκατομμύρια θανάτους. “Οι τρεις κυριότερες αιτίες μόλυνσης των υδάτων και της λειψυδρίας είναι η εμπορευματοποίηση, η υπεράντληση και η κακοποίηση του νερού. Ποιες είναι όμως οι λύσεις; Δημοκρατικός έλεγχος των υδάτινων πόρων, διατήρηση και προσεκτική χρήση, για προσωπικές ανάγκες, γεωργία, βιομηχανία, συλλογή και αξιοποίηση βρόχινου νερού, συστήματα άρδευσης εξοικονόμησης νερού, κ.α.”

Leave A Reply