Με αφορμή τα 220 χλμ. πορείας

0

Η μεγάλη οργανωτική προσπάθεια που εδώ και εβδομάδες καταβάλλεται από τη Δημοτική Αρχή για την επιτυχία της Πορείας των 220 χιλιομέτρων στην Αθήνα ενάντια στην ανεργία, που ξεκινά στις 3 Απριλίου, αποτελεί ένδειξη και της δυναμικής που έχει η Τοπική Αυτοδιοίκηση, όταν οι άνθρωποί της ασχολούνται με θέματα που ξέρουν.

Και όλοι πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι η συγκεκριμένη δημοτική αρχή κινείται αυτήν την περίοδο της οργάνωσης της πορείας των 10 ημερών, την γεμάτη με συζητήσεις, συναντήσεις, συγκεντρώσεις, συναυλίες, διαδηλώσεις, πολιτιστικές εκδηλώσεις σε όλες τις πόλεις και τα χωριά (όπως μαρτυρά και το αναλυτικό πρόγραμμα που δημοσιοποιήθηκε) σε «γνώριμα νερά».

Καινούργιο σχετικά σε αυτήν τη διαδρομή αγώνα και διεκδίκησης είναι «το όχημα».

Μιλάμε για το θεσμό του δήμου που στα χέρια της σημερινής δημοτικής αρχής αξιοποιείται ταυτόχρονα σε δύο μέτωπα:

Στην καθημερινότητα της πόλης και στην ουσιαστικά αλλά και συμβολική αντιπροσώπευση (με όρους τοπικής εξουσίας) της ιδεολογικής πλατφόρμας του κομματικού φορέα που στηρίζει (χωρίς υπεκφυγές από καμία πλευρά) την παρούσα δημοτική αρχή.

Όμως σε ότι αφορά το είδος αυτού «του οχήματος» δημιουργούνται αντιθέσεις και διλλήματα.

Η μέχρι σήμερα πρακτική της δημοτικής αρχής προσδίδει χαρακτηριστικά μιας διαδρομής μέσα στη «βάρκα» της Τοπικής Αυτοδιοίκησης με τις μικρές δυνατότητες που οι μέχρι τώρα κυβερνήσεις και αυτές των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έχουν δρομολογήσει. Μιας βάρκας, που οι δυνατότητές της περιορίζονται στην κάλυψη τσάτρα-πάτρα στην καθημερινότητα της πόλης και στην εξυπηρέτηση κάποιων βασικών αναγκών πρωτίστως των λαϊκών ανθρώπων.

Σε μια μεγάλη όμως μερίδα συμπολιτών ο τρίτος δήμος της χώρας κατανοείται, παρά τα προβλήματά του, ως ένα πολλαπλής χρήσης «αμφίβιο όχημα» ικανό να μεταφέρει πολλών ειδών εφόδια αλλά και να αξιοποιηθεί σε ποικίλες μάχες σε διαφορετικά μεταξύ τους μέτωπα.

Με αφορμή λοιπόν τη μεγάλη οργανωτική δυναμική που επιδεικνύει η δημοτική αρχή για την πορεία στην Αθήνα, που όλα δείχνουν -και το ευχόμαστε- ότι θα έχει επιτυχία, τίθεται εκ νέου ο προβληματισμός στην τοπική κοινωνία:

Μήπως δεν αξιοποιείται προς όλα τα μέτωπα μέχρι σήμερα η δυναμική του θεσμού του δήμου μας με τρόπο αντίστοιχο των τελευταίων ημερών;

Μήπως αυτή η αποτελεσματική διαδρομή δικτύωσης, αυτή η αγωνιστική πορεία που επιχειρεί να διευρύνει το μέτωπο κατά της ανεργίας, γίνεται μονομερώς και έρχεται να καλύψει μόνο ορισμένου τύπου ανάγκες, που ξεπερνούν τα όρια της πόλης και επενδύουν αποκλειστικά στο μέτωπο της κεντρικής πολιτικής;

H απάντηση βεβαίως θα δοθεί με οριστικό  τρόπο στο τέλος της θητείας αυτής της δημοτική αρχής το 2019.

Επειδή όμως μέχρι τότε ο δρόμος είναι μακρύς και οι μάχες της πόλης δεν μπορούν να περιμένουν, πόσο μάλλον να χαθούν, είναι χρήσιμο αμέσως μετά την Πορεία, να γίνει και με πρωτοβουλία του Δήμου μια ακόμη ανοιχτή συζήτηση για τη σχέση δήμου και Ανάπτυξης αυτού του τόπου.

Σε αυτήν την πορεία , που δείχνει να μην και τόσο στα «οικεία νερά» της νυν δημοτικής αρχής και παρότι βεβαίως η ίδια έχει δώσει κάποιες σχετικές απαντήσεις, θεωρούμε ότι υπάρχει και ένας ζωτικός ενδιάμεσος χώρος μεταξύ της ανάπτυξης προς όφελος των μονοπωλίων και των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων και αυτής υπέρ των λαϊκών συμφερόντων.

Αυτός ο χώρος, που είναι χώρος δημιουργίας, αξίζει να μην μένει ανεκμετάλλευτος και αναζητά τη δική του Πορεία αναζωογόνησης.

Leave A Reply