Οι πρόσφυγες και εμείς…

0

gialeniosΌλα δείχνουν ότι στη χώρα μας θα αναπτυχθούν δεκάδες hot spots για φιλοξενία μακράς διάρκειας προσφύγων που δεν θα μπορούν πλέον να περνούν από τα Βόρεια σύνορα, αφού αυτά έχουν κλείσει και με τη βούλα της Ε.Ε, όπως μαρτυρά και το πρόσφατο twitt του προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Τουσκ και παρά τις περί αντιθέτου μεγαλοστομίες .Είναι μια πραγματικότητα που οφείλουμε να δούμε με ψυχραιμία και εδώ στην τοπική μας κοινωνία και να συμπεριφερθούμε αναλόγως.

Με συναίσθημα αλλά και λογική

Οι πολιτικές εκτιμήσεις για αυτήν την πραγματικότητα είναι το ένα δεδομένο και ο καθένας μπορεί να αποδώσει τα «του Καίσαρος τω Καίσαρι». Σε κάθε περίπτωση όμως έχει σημασία ότι στην ελληνική κοινωνία το τελευταίο διάστημα έχει κυριαρχήσει μια εξαιρετική συμπεριφορά έναντι των ταλαιπωρημένων πολλαπλώς συνανθρώπων μας προσφύγων. Σημαντικό ρόλο σε αυτό διαδραματίζουν και τα ΜΜΕ που ίσως για πρώτη φορά ελάχιστα (μέχρι τώρα τουλάχιστον) καταφεύγουν στην προσφιλή τακτική της τρομοκράτησης και του πανικού.

Ενδιαφέρουσα είναι και η προσεκτική τοποθέτηση επίσημων φορέων όπως για παράδειγμα η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδος. Ορθά ζητά να αναλάβει τις ευθύνες της αλλά στη βάση ενός καλά οργανωμένου εθνικού σχεδιασμού.

Στην κατεύθυνση αυτή οφείλουμε όλοι να σταθούμε. Μακριά από ξενοφοβικές αντιδράσεις και απομονώνοντας όλους αυτούς που επιχειρούν να διεγείρουν ζωώδη ένστικτα στην κοινωνία (ευτυχώς στη χώρα μας και στην περιοχή μας είναι μειοψηφίες). Μετρώντας τα υπέρ και τα κατά με συναίσθημα αλλά και λογική.Το συναίσθημα πηγάζει από την ίδια μας την ιστορία. Μια ιστορία συνεχών προσφυγικών ροών στη χώρα μας που παρά την φτώχεια της και την έλλειψη δομών κατάφερε όχι μόνο να ενσωματώσει αλλά και να αξιοποιήσει αναπτυξιακά και πολιτισμικά. Στα σχολικά ακόμη εγχειρίδια διαβάζουμε και οφείλουμε να υπενθυμίσουμε:Σε μία δεκαετία από την μικρασιατική καταστροφή (1922-1931) οι καλλιεργούμενες εκτάσεις αυξήθηκαν περίπου κατά 50%, η γεωργική παραγωγή διπλασιάστηκε και εξασφαλίστηκε επάρκεια σε σιτηρά.Η έλλειψη γεωργικών εκτάσεων προς διανομή στους πρόσφυγες υποχρέωσε το κράτος να αναλάβει την κατασκευή μεγάλων εγγειοβελτιωτικών έργων, κυρίως στη Μακεδονία, και έτσι αυξήθηκαν οι καλλιεργήσιμες εκτάσεις. Εισήχθησαν νέες καλλιέργειες ή επεκτάθηκαν οι παλιές (καπνός, βαμβάκι, σταφίδα). Η κτηνοτροφία και η πτηνοτροφία βελτιώθηκαν ποσοτικά και ποιοτικά…

Η άφιξη των προσφύγων αναζωογόνησε και τη βιομηχανία με νέο, ειδικευμένο και φθηνό εργατικό δυναμικό, με τη διεύρυνση της καταναλωτικής αγοράς και με τη δράση ανθρώπων με επιχειρηματικές ικανότητες. Στη δεκαετία 1922-1932, διπλασιάστηκε ο αριθμός των βιομηχανικών μονάδων. … Οι πρόσφυγες είχαν ζήσει σε τόπους με πολιτιστική παράδοση πολλών αιώνων, την οποία μετέφεραν στη νέα τους πατρίδα. Η μουσική που έφεραν μαζί τους επηρέασε τον τρόπο έκφρασης των λαϊκών στρωμάτων και αναδείχθηκε σε λαϊκή μουσική της πόλης (ρεμπέτικα). … Οι πρόσφυγες έκαναν αισθητή την παρουσία τους και στον πνευματικό χώρο. Οι λογοτέχνες Γ. Σεφέρης, Η. Βενέζης, Κ. Πολίτης, Γ. Θεοτοκάς, Σ. Δούκας, ο ζωγράφος και συγγραφέας Φ. Κόντογλου και ο μουσικός Μ. Καλομοίρης είναι μερικοί από τους πολλούς Μικρασιάτες που διέπρεψαν στα γράμματα και τις τέχνες, πλούτισαν τη νέα ελληνική γλώσσα και συνέβαλαν στην εξέλιξη της. Γενικότερα, σημαντική υπήρξε η προσφορά των προσφύγων στη διαμόρφωση της σημερινής ελληνικής ταυτότητας.

Η παραπάνω αναφορές για τους δικούς μας πρόσφυγες του 1922 ( ανάμεσά τους και ο δικός μου πατέρας) φυσικά δεν έχουν σχέση με του σημερινούς Σύριους ή άλλων εθνικοτήτων πρόσφυγες. Αν ανατρέξουμε όμως στο κλίμα της τότε εποχής και τον αρχικό φόβο που προξένησαν στους ντόπιους οι χιλιάδες ξεριζωμένοι (που φυσικά δεν επαληθεύτηκε) ίσως αναζητήσουμε κοινούς τόπους.

Στη νέα πραγματικότητα και στο βαθμό που δεν μπορούμε να αποφύγουμε τη συμβίωση με κάποιες χιλιάδες πρόσφυγες σε κάθε περιφέρεια ας αναζητήσουμε επομένως τα θετικά αυτής της συμβίωσης όσο διαρκέσει(γιατί οι τωρινοί πρόσφυγες δεν επιθυμούν να παραμείνουν στη χώρα μας). Σε αυτά εντάσσονται και μια σειρά από νέες δουλειές που ανοίγονται με την αξιοποίηση της σημαντικής οικονομικής βοήθειας που το επόμενο διάστημα θα προσφέρει η Ε.Ε (ως φύλο συκής βέβαια στην απόλυτη γύμνια της). Θα είναι λάθος να μην αξιοποιηθούν αυτά τα κονδύλια για δομές στις τοπικές κοινωνίες που θα τις αξιοποιήσουν ορθά μαζί με τους πρόσφυγες.

Πάντα όμως στα πλαίσια ενός καλά οργανωμένου σχεδίου. Εδώ είναι βεβαίως και το πρόβλημα.

Leave A Reply