Μια νέα πραγματικότητα

0

Υιοθετούμε την εκτίμηση ότι οι χθεσινές κινητοποιήσεις στην Πάτρα και σε όλη τη χώρα ήταν πρωτόγνωρες, σε σχέση με αυτές –τις χιλιάδες των τελευταίων δεκαετιών.

Όχι τόσο ως προς το ποσοτικό τους στοιχείο, αν και από πλευράς αριθμητικής συμμετοχής ήταν από τις μεγαλύτερες που έχουν γίνει σε επίπεδο διεκδικήσεων.

Κυρίως ήταν πρωτόγνωρες σε ότι αφορά την κοινωνική έκφραση που είχαν στις τάξεις τους.

Για πρώτη φορά σε επίπεδο διεκδικήσεων έναντι μιας κυβερνητικής πολιτικής και εν προκειμένω έναντι του ασφαλιστικού, συσπειρώνονται σχεδόν όλα τα κοινωνικά στρώματα και πάντως σίγουρα όλοι αυτοί που έχουμε συνηθίσει να ονομάζουμε μη προνομιούχοι, μαζί και με όλους όσους αποτελούσαν τις δεκαετίες μετά το 1980 τη λεγόμενη μεσαία τάξη.

Το ασφαλιστικό και εξαιτίας των κυβερνητικών χειρισμών των τελευταίων εβδομάδων λειτουργεί ενοποιητικά μέρα με τη μέρα και πέραν όσων θίγονται άμεσα από αυτό.

Ενοποιεί κόσμο με διαφορετικά ενδιαφέροντα και με αντιτιθέμενα αιτήματα. Κινητοποιεί ανθρώπους που είχαν πολλά χρόνια να σηκωθούν από τον καναπέ τους. Φέρνει κοντά φορείς που δεν είχαν μέχρι συνομιλήσει.

Μετά και τη χθεσινή μέρα είναι φανερό ότι η σχέση της κοινωνίας με τους κυβερνώντες έχει μπει σε μια διαφορετική φάση.

Η αποκωδικοποίησή της δεν είναι εύκολο πράγμα. Όλοι όμως όσοι ενδιαφέρονται για το αύριο αυτού του τόπου έχουν πρώτιστο καθήκον να δουν κατάφατσα την νέα πραγματικότητα και με βάση αυτή να κάνουν τις από εδώ και πέρα αναλύσεις τους.

Οι κυβερνώντες θα πρέπει να αντιληφθούν ότι η κοινωνία δεν ανέχεται άλλη κοροϊδία και δεν συγχωράει την υποκρισία. Πειραματισμοί στις πλάτες μιας κοινωνίας με νωπά και αιμοραγούντα τα τραύματα από μια πολύχρονη κρίση δεν γίνονται πλέον δεκτοί. Αντιλήψεις που παραπέμπουν σε αυτό που δηλώνει το «και με τον αστυφύλαξ και με το χωροφύλαξ» είναι πλέον ξεπερασμένες και εξαγριώνουν αντί να πείθουν.

Τα υπόλοιπα κόμματα οφείλουν επίσης να ξεπεράσουν τον τρόπο που αντιλαμβάνονται τον παλμό της κοινωνίας, αναλόγως από ποια θέση βρίσκονται, της συμπολίτευσης ή της αντιπολίτευσης. Η επόμενη μέρα δείχνει μια διαφορετική συμπεριφορά των πολιτών απέναντι όλων όσων τους αντιμετώπιζαν μέχρι τώρα «αλα κάρτ».

Οι ποικίλοι συνδικαλιστικοί εκπρόσωποι επίσης οφείλουν να δουν ότι αυτή η νέα πραγματικότητα δεν αποτελεί ούτε νέο βατήρα προσωπικής αναρρίχησης αλλά και ούτε «κολυμβήθρα του Σιλωάμ».

Τέλος θα επαναλάβουμε όσα καταλήγαμε σε σχετικό σημείωμα μας ενόψει των χθεσινών κινητοποιήσεων.

Χρειάζεται από όλους, σε μια ακόμη ιδιαίτερα κρίσιμη στιγμή για το μέλλον της χώρας μας περισσότερο σοβαρότητα. Είναι εύκολο το κερί που έχει ανάψει, αντί να φωτίσει ελπίδα να βάλει φωτιά στη πυρίτιδα της συσσωρεμένης οργής της ελληνικής κοινωνίας οδηγώντας την σε ανεξέλεγκτες καταστάσεις.

Αυτό τελικά θέλουμε;

Leave A Reply