Η Ευρώπη ξανά διχασμένη μπροστά στο πρόβλημα των προσφύγων

0

giannoulis newΣύμφωνα με την Ύπατη Αρμοστεία για τους Πρόσφυγες 4,5 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν εγκαταλείψει τη Συρία εξαιτίας του εμφυλίου πολέμου που συνεχίζεται. Ο πόλεμος αυτός έχει συσσωρεύσει καταστροφές, σφαγές, πόνο και ένα μεγάλο ανθρώπινο δράμα για όλους αυτούς τους δυστυχισμένους ανθρώπους που αφήνουν τα σπίτια τους, τις δουλειές τους, την πατρίδα τους και φεύγουν μακριά για να επιβιώσουν. Το 40% αυτών των προσφύγων βρίσκονται στην Τουρκία όπου ζουν σε άθλιες συνθήκες, ένα μεγάλο επίσης ποσοστό έχει εγκατασταθεί στην Ιορδανία, στο Λίβανο και στην Αίγυπτο. Οι νεότεροι και οι περισσότερο μορφωμένοι προσπαθούν με κάθε μέσο να έρθουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση κυρίως μέσω της Ελλάδας και της Ιταλίας.

Υπολογίζεται ότι από τις αρχές του έτους έχουν φτάσει στην Ελλάδα περίπου 200.000 πρόσφυγες και μετανάστες σε σύγκριση με τους 45.000 το 2014. Το μεγάλο βάρος αυτού του προβλήματος το δέχονται τα ελληνικά νησιά στα οποία έχει διασαλευτεί η ζωή των κατοίκων καθώς δεν υπάρχει μέριμνα και υποδομή από την ελληνική κυβέρνηση και την Ε.Ε για να μπορέσουν να διαχειριστούν αυτό το τεράστιο πρόβλημα με τρόπο αποτελεσματικό αλλά και ανθρώπινο.

Παρόμοιες εικόνες βλέπουμε και στην Ιταλία. Στη Μεσόγειο θάλασσα έχουν χάσει την ζωή τους χιλιάδες άνθρωποι στην προσπάθειά τους να φτάσουν στα παράλια της Ιταλίας ή της Ελλάδας. Τα μεγάλα αυτά κύματα των απελπισμένων προσφύγων κατευθύνονται με κάθε τρόπο προς την κεντρική Ευρώπη μέσω κυρίως των βαλκανικών κρατών Ελλάδας, ΠΓΔΜ και Σερβίας. Στην Γευγελή της ΠΓΔΜ κοντά στα σύνορα με την Ελλάδα διαδραματίζονται καθημερινά τραγικές σκηνές με χιλιάδες ανθρώπους να προσπαθούν ακόμα και με τη βία να επιβιβαστούν σε ένα από τα τρένα που κατευθύνονται προς τη Σερβία με σκοπό να περάσουν στην Ουγγαρία και μέσω αυτής στην Αυστρία και στην Γερμανία. Η ουγγρική κυβέρνηση έκλεισε τα σύνορά της με την Σερβία και κατηγορείται ότι δεν σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα των προσφύγων. Ωστόσο χιλιάδες άνθρωποι φτάνουν καθημερινά στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες κυρίως στην Αυστρία, Γερμανία και Σουηδία και δεν υπάρχει ακόμα μια κοινή ευρωπαϊκή πολιτική για το θέμα αυτό.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αλλά και μεγάλες χώρες όπως η Γερμανία προωθούν μια λύση, που όλα τα κράτη μέλη να δέχονται πρόσφυγες με βάση μια ποσόστωση ανάλογα με τον πληθυσμό τους και το ΑΕΠ. Η πρόταση αυτή φαίνεται και λογική και δίκαιη, αλλά άλλα κράτη μέλη όπως κυρίως Πολωνία, Τσεχία, Σλοβακία και Ουγγαρία δεν συμφωνούν, αδιαφορώντας για το ανθρώπινο δράμα και προτιμούν το βάρος αυτό να επιβαρύνει κάποιες άλλες χώρες και όχι αυτές. Για μια ακόμη φορά η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι διχασμένη και δεν μπορεί να εφαρμόσει μια κοινή πολιτική.

Η Γερμανία με μια εντυπωσιακή κίνηση δήλωσε ότι θα φιλοξενήσει 800.000 πρόσφυγες το 2015 και ήδη με μεγάλη ταχύτητα κατασκευάζονται κέντρα υποδοχής προσφύγων, η κεντρική διοίκηση διαθέτει πολλά δισεκατομμύρια ευρώ στις τοπικές κοινωνίες για την διαχείριση και ενσωμάτωση αυτών των προσφύγων. Η πολιτική αυτή της Γερμανίας αναδεικνύει τον ανθρωπισμό, την στρατηγική και τον ρεαλισμό της ταυτόχρονα. Γνωρίζει η γερμανική κυβέρνηση ότι ο πληθυσμός της χώρας μειώνεται σταθερά, δεδομένου ότι από το 1970 και μετά έχει περισσότερους θανάτους από γεννήσεις, άρα έχει ανάγκη της πληθυσμιακής τόνωσης με νέους κυρίως και παραγωγικούς ανθρώπους, την στιγμή μάλιστα που διαθέτει ισχυρή οικονομία. Δηλαδή το συμφέρον της χώρας συνδυάζεται και με την αλληλεγγύη που πρέπει να δείχνει. Αυτός είναι ο λόγος που όλοι οι πρόσφυγες θέλουν να πάνε κυρίως στην Γερμανία. (Η υπαναχώρησή της στη συνέχεια δεν ακυρώνει το ορθό σκεπτικό της αρχικής στάσης της και αναμένουμε να δούμε ποιές τελικά θα είναι οι εξελίξεις).

Η Ελλάδα δέχεται μεγάλο βάρος του προσφυγικού κύματος και ταυτόχρονα δεν έχει τα οικονομικά μέσα προκειμένου να δημιουργήσει όλες τις απαραίτητες υποδομές για να διαχειριστεί αυτό το πρόβλημα. Επομένως είναι κρίσιμη η αντιμετώπιση και η διαχείριση του προβλήματος σε ευρωπαϊκό επίπεδο εφόσον τελικά υπάρξει και εφαρμοστεί κοινή ευρωπαϊκή πολιτική.

Η οριστική λύση δεν είναι η υποδοχή και η φιλοξενία όλων αυτών των ανθρώπων στις ευρωπαϊκές χώρες και το πρόβλημα δεν λύνεται μόνο με την επιβεβλημένη αλληλεγγύη και βοήθεια προς τους πρόσφυγες. Επιβάλλεται η διεθνής κοινότητα και κυρίως οι μεγάλες δυνάμεις να συμβάλουν ώστε να βρεθεί ένα διπλωματικό τέλος στη σύγκρουση στη Συρία.

Ο Γ.Γ. του ΟΗΕ Μπαν Κι Μουν χαρακτηριστικά δήλωσε ότι ο ΟΗΕ απέτυχε να βοηθήσει την Συρία εξαιτίας των διαιρέσεων των μεγάλων δυνάμεων που κινούνται από δικά τους συμφέροντα. Εξέφρασε την «ντροπή» και τον «θυμό του» απέναντι στην ανικανότητα της διεθνούς κοινότητας να σταματήσει τον πόλεμο στη Συρία και σε άλλα σημεία του πλανήτη μας. Υπάρχει δηλαδή μια συστημική αποτυχία στην επίλυση των συγκρούσεων λόγω των αντικρουόμενων συμφερόντων των μεγάλων κρατών και αυτό είναι κυρίως που πρέπει να αλλάξει.

* Το παραπάνω κείμενο είναι του κ. Νικόλαου Ι. Γιαννούλη, Οικονομολόγου, MSc.

Leave A Reply