Εμπρός στην κάλπη…

0

gialeniosΠάλι εμπρός στην κάλπη λοιπόν και αυτήν την Κυριακή. Πολλοί ζαλισμένοι από τα προβλήματά τους, που δεν βλέπουν μετά από τόσες εκλογές να έχουν πάρει κάποιο δρόμο επίλυσης αλλά και από τα «προεκλογικά πυροτεχνήματα» που εκτοξευτήκαν «αλά Βροντάδο στη μεγάλη προεκλογική περίοδο της θλίψης» τις τελευταίες 20 ημέρες, που ευτυχώς τελειώνουν.

Για το καλό μας….

Όσοι αυτόν τον καιρό υποστηρίζουν ότι εμπρός στην κάλπη δεν θα αισθανθούν προβληματισμό για την τελική χρησιμότητα της ψήφου τους, να με συγχωρήσουν αλλά πιστεύω πως θα πρέπει να το ξανασκεφτούν.

Όχι για να αλλάξουν την όποια σεβαστή απόφασή τους για το κόμμα της προτίμησής τους. Δεν είναι άλλωστε αυτός ο σκοπός μας εδώ.

Αλλά γιατί πλέον οφείλουμε όλοι μας να αντιληφθούμε το αδιέξοδο της μονολιθικότητας στην άποψη, το κακό που κάνει η απολυτότητα στη σκέψη. Είναι μια βασική αιτία της δικής μας ευθύνης στα δεινά τα δικά μας και του τόπου μας.

Μπορεί να «μην τα φάγαμε όλοι μαζί» όπως εξακολουθούν να υποστηρίζουν χωρίς αιδώ για τις δικές τους τεράστιες ευθύνες, επώνυμα πολιτικά παχύδερμα, μπορεί να μην φταίμε εμείς οι απλοί πολίτες για στρατηγικές επιλογές της χώρας μας που μας οδήγησαν σε αδιέξοδα, όμως ευθυνόμαστε για τον τρόπο που χρόνια τώρα φιλτράρουμε και αποδεχόμαστε ότι μας σερβίρουν ως καλό μας.

Για αυτό το καλό μας που μας οδήγησε «να δούμε τα όνειρά μας φορτωμένα σε φορτηγό»* να μετακομίζουν ακρωτηριασμένα από τον πέλεκυ της TV από πολιτικούς και δημοσιογράφους.

Για αυτό το καλό μας που «έχει μουδιάσει το κορμί και το μυαλό μας»*από το διαρκή φόβο που καιροφυλακτεί σε κάθε μας βήμα.

Για αυτό το καλό μας που κατάντησε γοητεία θεάματος για να λησμονούμε το «τι κούφια λόγια ήσανε αυτές οι βασιλείες…»** τους.

 

Προβληματισμός αντί πανηγύρια

Ας βάλουμε τέρμα λοιπόν στις μοναδικές αλήθειες, από όπου και αν προέρχονται. Και από αυτούς που η μοναδική αλήθεια των αριθμών των δημοσκοπήσεων τους φέρνει να οδηγούν την κούρσα των εκλογών αλλά και αυτών που όντας στην ουρά των δημοσκοπήσεων φωνάζουν για τη μοναδική αλήθεια της καθαρότητάς τους, που δυστυχώς την συμπιέζει το σύστημα με τα διλήμματα του.

Προφανώς υπάρχουν αλήθειες και πολλές μάλιστα. Τις ζούμε παντού τριγύρω μας. Στα χιλιάδες άνεργα παιδιά μας, στους λιμοκτονούντες συμπολίτες μας, στα χιλιάδες λουκέτα, στους διαδρόμους των νοσοκομείων, στις ταμειακές των super market, στα συσσίτια των εκκλησιών και των ΜΚΟ, στους δρόμους της προσφυγιάς των συνανθρώπων μας, παντού όπου και να κοιτάξει το βλέμμα μας.

Τις ζούμε όμως και από την άλλη πλευρά της παλάντζας, που ισορροπεί τον άξονα και βγάζει το ζύγι. Στη δημιουργική προσπάθεια πολλών συνανθρώπων μας που «σκάβουν για νερό σε βαθύτερα πηγάδια» και δεν το αναζητούν για να ξεδιψάσουν σε αυτά που αποξηραθήκαν οριστικά. Σε αυτούς που μαζί με την άρνηση στο παλιό και κοντά στο «αντί» του αγώνα τους βάζουν και το «δισάκι» της προσωπικής τους συνεισφοράς με έργα, παραγωγή και δημιουργικές προτάσεις.

Μπροστά στην κάλπη λοιπόν ας παραδεχτούμε ότι δεν αρκεί να νικήσει η δική μας μοναδική αλήθεια για να διορθωθούν τα πράγματα.

Και ας μας βρουν τα αποτελέσματα την Κυριακή το βράδυ περισσότερο από ποτέ προβληματισμένους, ανεξάρτητα αν είμαστε με τους νικητές ή τους χαμένους. Διάχυση του προβληματισμού μας χρειαζόμαστε και όχι πανηγύρια νίκης που γίνονται λευκές επιταγές στα χέρια κάποιων «σωτήρων». Για να καταλάβουν οι τελευταίοι ότι πλέον έχουν απέναντι τους σοφότερους και προβληματισμένους πολίτες, που δεν είναι για κανέναν από χέρι δεδομένοι, οπαδοί της μοναδικής τους αλήθειας.

 

* Στίχοι: Γ. Μηλιώκας

** Κ.Π.Καβάφης «Αλεξανδρινοί Bασιλείς»

Leave A Reply